ROGD bij jongens: hoogbegaafd, autistisch, eenzaam — en het transgender-circuit in gezogen

Wie zijn die jongens die plotseling, vaak rond hun veertiende, zeggen dat ze "eigenlijk een meisje" of "non-binair" zijn? Een informele Amerikaanse ouderenquête schetst een profiel dat in Nederlandse genderpoli's stelselmatig wordt genegeerd: hoogbegaafd, autistisch, sociaal onhandig, mentaal in nood — en op zoek naar een groep.

Het profiel: niet de "doorsnee jongen"

In een informele enquête uit 2021 beschreven ouders 73 jongens en jonge mannen met een plotselinge trans-identificatie. Het is geen wetenschappelijk onderzoek, maar de cijfers zijn niet subtiel:

• 44% begaafd (IQ 130–145), 19% zeer begaafd (IQ 145–160), 15% uitzonderlijk begaafd (IQ>160). Gemiddeld IQ: 140.
• 21% gediagnosticeerd autisme, plus 29% met autisme-achtige gedragingen — samen de helft van de groep.
• 40% ADHD.
• 39% rapporteert slechte sociale vaardigheden.
• 73% angststoornis vóór de trans-identificatie. 60% depressie vóór de trans-identificatie.

Wat dit betekent

Deze jongens zijn niet "verkeerd geboren". Ze zijn hoogbegaafd, vaak autistisch, vaak ADHD, en ze zitten op klassen vol jongens die voetballen, fortnite spelen en met meisjes flirten. Ze passen daar niet in. Ze passen ook niet in de mannelijke stereotypes die social media hen voorhoudt. En dan vinden ze online een community die zegt: misschien ben je geen jongen.

Het probleem is niet dat deze jongens zich vergissen — het is dat de eerste volwassene die ze tegenkomen (school, huisarts, jeugdpsycholoog) hen bevestigt in de identiteit in plaats van de onderliggende eenzaamheid, sociale uitsluiting en autismekenmerken serieus te nemen.

De mentale gezondheid verslechtert ná de aankondiging

Het centrale verkooppraatje van affirmatieve zorg is: "Als je je kind bevestigt, gaat het beter met de mentale gezondheid." De ouders in deze enquête zagen het tegenovergestelde.

• Angststoornissen: van 73% vóór, naar 86% ná de aankondiging.
• Depressie: van 60% vóór, naar 77% ná de aankondiging.

De trans-identificatie maakt het niet beter. Volgens deze ouders werd het slechter. De jongen die thuiskomt met een nieuwe naam is angstiger en depressiever, niet minder. Affirmatie is geen behandeling — het is een omleiding van het echte probleem.

Wat ouders kunnen doen

• Erken het echte probleem: eenzaamheid, sociale uitsluiting, autisme-trekken, hoogbegaafdheid zonder peer-groep.
• Zoek hulp die het hele kind ziet, niet alleen de "gender-presentatie". Geen affirmatieve therapeut.
• Minder schermen, meer fysieke peer-groepen — sportclub, schaakclub, technische hobby. Hoogbegaafde autistische jongens hebben offline aansluiting nodig.
• Geen sociale transitie als eerste stap. Sociale transitie hing in onderzoek van Steensma (2013) samen met een kleinere kans op desistance.
• Geen puberteitsremmers. Bij autistische jongens met hoog IQ is de bewijslast voor schade extra zwaar, en de "voordelen" zijn niet aangetoond.

Nederlandse context

Internationaal onderzoek (Strang e.a., Van der Miesen e.a.) toont een flinke overlap tussen autisme en genderdysforie; Van der Miesen vond in klinische groepen 6 tot 26 procent autisme. De Britse Cass Review vroeg nadrukkelijk aandacht voor deze overlap. Vraag daarom of je kind op autisme is onderzocht. Wie als ouder vermoedt dat zijn zoon hier in zit, kan terecht bij Deouders.nl en bij de Nederlandse oudergroep van Genspect.

Bron: "Follow the Science: Surveys Show Recent Cohort of ROGD Boys Is Different", PITT Parents; informele ouderenquête uit 2021. Aanbevolen door Cardinal Support Network.